Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Για σένα, για μένα

   Ναι, πάλι για σένα θα πω. Για σένα που τώρα, ευτυχώς ή δυστυχώς, ξέρεις πολύ καλά ποια είσαι. Νιώθω περίεργα αλλά κυρίως άσχημα. Δεν θα αναλύσω το γιατί, είναι κατανοητό. Ωστόσο για άλλη μια φορά θέλω να μιλήσω σε ένα άψυχο πράγμα μήπως και με καταλάβει άνθρωπος. 
   Τα πράγματα είναι απλά, τουλάχιστον στο θεωρητικό κομμάτι τους. Αν το δεις πρακτικά, είναι άστα να πάνε. Θεωρητικά ΟΜΩΣ είναι καλύτερα για πολλούς λόγους. Αρχικά γιατί δεν φανταζόμουν ότι θα έκανα κάτι ανάλογο και κυρίως ότι θα έλεγα πράγματα που δεν έβγαιναν καν από το μυαλό μου. Και τι σε νοιάζει εσένα ε; Τιποτα. 
   Δεν ξέρω αν μας χωρίζει κάτι, σίγουρα όμως δεν μπορείς να με καταλάβεις. Να καταλάβεις ότι ΟΛΑ αυτά που γράφω τα εννοώ και δεν ξύπνησα κάπως. Από κει και πέρα το πως τα εκτιμάς είναι άλλο θέμα. Δεν είσαι χαζή, δεν τυχαίνει όμως να νιώθουμε τα ίδια πράγματα και αυτό είναι αρκετό για να μιλάω χωρίς λόγο. Δεν με νοιάζει και τόσο, παρ' όλα αυτά επειδή είμαι εντάξει με εμένα, εμένα που εμπιστεύεσαι και άλλα πολλά. Ούτε πρόκειται απλά να τα παρατήσω, τουλάχιστον όχι πνευματικά. Αν δεν σου αρκεί, τι να πω.
   Σημασία έχει να ξέρεις τι νιώθω και ας κάνεις ό,τι καταλαβαίνεις πια. Ούτε ξερω τι θέλω πια, έκανα ένα βήμα που με έφερε πιο κοντά σε μία άσχημη πραγματικότητα που όταν ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ δεν βλέπεις. ΕΙΣΑΙ πολλά για μένα αλλά δεν έχει πια τόση σημασία. Αχ και να ξερες...


5 σχόλια:

  1. Ναι. Καταλαβαίνεις φαντάζομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι κατάλαβα.. Μάλλον εγώ ήμουν υπερβολικά αναίσθητη:/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι κάνει καλό αυτή η αναισθησία επειδή βοηθά στο να ξεχνάς προσωρινά όσα σε πονάνε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή