Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Πράγματα που με ενοχλούν (part 1)

   Εφορμώ για την ανάρτηση αυτή από μια γελοιότητα που άκουσα τη Μεγάλη Παρασκευή στο μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1. 

1) Όπως κάθομαι και ξεκουράζομαι στην ύπαιθρο, ακούω το εξής: ''Το δικό της γολγοθά ανεβαίνει η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ καθώς τις μέρες αυτές έχει βαρύ πρόγραμμα υποχρεώσεων.'' ΑΚΟΥ τι είπαν οι άνθρωποι. Αφενός νομίζει και η κουτσή Μαρία ότι περνάει γολγοθά χωρίς να ξέρει τι πραγματικά πέρασε ο Χριστός εκεί, γεγονός που σημαίνει ότι κακοποιείται η μεταφορική αυτή έκφραση και αφετέρου υπάρχουν άνθρωποι στον πλανήτη αυτόν που θέλουν να μας κάνουν να λυπηθούμε το κακόμοιρο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δηλαδή από αύριο θα πακετάρουμε στις γειτονιές μπαλωμένες φανελίτσες και θα στέλνουμε τα δέματα με τον Ερυθρό Σταυρό μην μας ιδρώσει αυτή η επιτυχημένη κυβέρνηση που θα τη χαρακτήριζα επειικώς απαράδεκτη.

2) Είμαι στην εθνική οδό (α ρε τι έμπνευση φέρνει η πασχαλινή εξόρμηση) και γίνεται της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα. Τα νεύρα όλων κρόσσια καθώς είμαστε κολλημένοι σε ένα σημείο του δρόμου όπου οι 3 λωρίδες γίνονται 1 και όπως καταλαβαίνεις επικρατεί μία ελαφρά συμφόρησις. Και κάποιοι μάγκες, επιλέγουν να κινηθούν στη λωρίδα τέρμα δεξιά που είναι παγκοσμίως γνωστό ότι είναι βοηθητική σε περίπτωση ανάγκης. Όμως αυτοί ως πιο έξυπνοι δεν το έμαθαν όταν έπαιρναν νύχτα το δίπλωμα και πηγαίνουν χαλαροί από εκεί, λες και όλοι υπόλοιποι από μαζοχιστικές τάσεις μας αρέσει αυτό το στριμόκωλο δευτεριάτικα. Γιατί ρε φίλε; Αφού μετά θα αναγκαστείς να μπεις σφήνα μπροστά μου, γιατί δεν κάθεσαι εκεί που είσαι;

3) Μέσα στο τρόλεϋ μία απλή καθημερινή μέρα. Εκεί που επικρατεί μία σχετική ησυχία και ο καθένας ακούει τη μουσική του, διαβάζει κλπ ακούς έναν κακόγουστο ήχο κλήσης κινητού. Αυτό κατά κάποιο τρόπο προμηνύει το τι θα ακολουθήσει. Μια καρακάξα ή ένας καρακάξος ανάλογα το σηκώνει και με μεγάλη προθυμία μας πληροφορεί για το πόσες φορές χτυπάει η μάνα του τον κρόκο να αφρατέψει, πόσες φορές πλένει το τάπερ να ξεμυρίσει, πότε άλλαξε βρακί, τι έκανε χτες μετά την 4η κλανιά που έριξε πουρνό πουρνό κλπ. Και σε ρωτάω. Τι με ενδιαφέρει; Άσε που μέχρι να κατέβεις στη στάση που θες σου έρχεται να τον/την σκυλοβρίσεις αλλά λες ''κρατήσου, κατεβαίνεις''. Και όσο και να κοιτάς προς το μέρος του ενοχλητικού, δεν λέει να σταματήσει να σε ενημερώνει. 

   Αυτά είναι ενδεικτικά μερικά από τα ενοχλητικά πράγματα που βασανίζουν κάποιες από τις μέρες της ζωής μου, έπεται και συνέχεια...

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Τα του Πάσχα τω Πάσχα.

   Στο πνεύμα των ημερών θα κινηθώ σε αυτή την ανάρτηση, αν και έχω και κάτι άλλο για την επόμενη ανάρτηση αρκετά ενδιαφέρον
   ΑΚΟΥ να δεις πώς έχουν τα πράγματα. Το Πάσχα είναι προ των πυλών για άλλη μια φορά. Τι σου έρχεται στο μυαλό; Πολλά αλλά κυρίως κάποια συγκεκριμένα που χωρίς αυτά δεν νοείται Πάσχα, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Και ξεκινάω: (η σειρά είναι τυχαία)

1) Ιησούς από τη Ναζαρέτ (ΑΝΤ1)
   Ό,τι και να πει κανείς είναι λίγο. Κάτι η χαρακτηριστική μουσική που πολλάκις έχω, έχεις, έχει, έχουμε ακούσει τη Μεγάλη Εβδομάδα κάτι ο ηθοποιός του οποίου το πρόσωπο ΔΕΝ ξεχνιέται, αυτή η σειρά είναι πιο γνωστή και από τα τούρκικα. (Συγγνώμη Ονούρ - Σεχραζάτ - Γκιουμούζ) Και επειδή έχω ακούσει διάφορα, οκ την έχω βαρεθεί και δεν πιστεύω ότι αποδίδει το 100% της πραγματικότητας. ΟΜΩΣ είναι μία καλή λύση αν δεν έχεις πού να πας κάποιο βράδυ της Μεγάλης Εβδομάδας, αφού η Αθήνα αδειάζει και κάτι πρέπει να βρεις να σκοτώσεις το χρόνο σου. Σε DVD ωστόσο που το είχαν βγάλει πέρσι, δεν θα το έπαιρνα. Πέντε επεισόδια όλα κι όλα, τι να ξεχάσεις;


2) Εφημερίδες
   Καλά, εδώ και αν είναι λίγο ό,τι πεις. Κλασικά εικονογραφημένα. Πέτρος Γαϊτάνος αλα Γκάσπερ το φαντασματάκι, τίγκα στο μέικ απ και τη μάσκαρα. Το φώτοσοπ πάει σύννεφο για να μπορέσει να αποδωθεί στο εξώφυλλο του cd η ανάλογη κατανυκτική διάθεση. Η κάθε απελπισμενη για πωλήσεις εφημερίδα τρέχει να το βγάλει με τη ντουντούκα στα κανάλια με μουσική υπόκρουση ένα ''ωωωωωωωωωωωω''. Τώρα ποιος ο λόγος να πάρεις σε cd τους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας όταν θα τους ακούσεις το πολύ 3 φορές είναι δικό σου θέμα. Κατά τα άλλα, με λύπη μου παρατήρησα φέτος ότι ΚΑΙ ο Χριστόδουλος βγήκε σε 2πλό cd. Eίναι σαν τα τραγούδια της Γλυκερίας για την Καθαρά Δευτέρα, καθαρή εμπορευματοποίηση. 

3) Λαμπάδες
   Εδώ γελάνε. Βάζεις να δεις κανα παιδικό στο Star και επί δέκα λεπτά βομβαρδίζεσαι κυριολεκτικά με διαφημίσεις από υπερτέλειες λαμπάδες. Και ενώ παλιά έπαιρνες λαμπάδα Barbie με δώρο κούκλα, τώρα παίρνεις Επίδειξη Μόδας Patty με δώρο λαμπάδα. ΞΕΦΤΙΛΑ. Και το καλύτερο είναι ότι κοστίζει και μια περιουσία αυτό το παιχνίδι, που η μόνη του χρησιμότητα είναι να εθίσει τα κοριτσάκια περισσότερο σε αυτό που λέγεται Patty και να τρέχουν στα περίπτερα να μαζεύουν αυτοκόλλητα. Για να μη σχολιάσει κανείς τι λαμπάδες και καλά δίνουν. ΣΚΕΤΑ κεράκια με μια κορδελίτσα και 10 κιλά γκλίτερ για να την πιάνεις και να βλαστημάς. Αλλά σύμφωνα με τους περισσότερους, ΠΡΕΠΕΙ ο νονός να ρωτήσει το εθισμένο στην κατανάλωση 5χρονο τι θέλει, μην και του λείπει κάτι από τα άπαντα της Patty φέτος, κάτι άλλο του χρόνου και τα λοιπά.

4) Πασχαλινά αυγά (όχι τα σοκολατένια)
   Εδώ το έχεις μπερδέψει το θέμα. Σου λέω το εξής: ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΤΕΡΝΕΣ ΤΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΑΥΓΑ, για να τα κάνεις όπως βλέπεις στα αριστερά της οθόνης. Στο κάτω κάτω, λυπήσου την κότα που τα γέννησε και ΔΕΝ τα αναγνωρίζει πια. Βάψ' τα ένα χρώμα, όχι εκατό. Σε λίγο θα έχουν πάνω σχέδια, σαν αυτά που κάνουν οι γυναίκες στα νύχια. Οκ, ομορφιά είναι αλλα ΤΙ φταίω όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα να ανοίγω τηλεόραση και να βλέπω για 29685ή φορά τη Βέφα να βάφει αυγά; Πήγαινε σούπερ μάρκετ και δες τις οδηγίες πίσω από τα φακελάκια με τις βαφές. Νισάφι πια. Άσε που αν πας σουπερ, ένα πράγμα θα δεις μπροστά σου. ΒΟΥΝΑ αυγών έτοιμα βαμένα. Κουλοί είμαστε και δεν μπορούμε μόνοι μας; Οκ, μπορεί κάποιοι να μην μπορούν. Οι υπόλοιποι; Έχεις σκεφτεί τι χρωστικές παίζει να έχει φάει το αυγό για να γίνει μπορντοκαφεκανελοκόκκινο; Σε λίγο από τη βαρεμάρα μας, θα αγοράζουμε και έτοιμα πόδια με φορεμένες κάλτσες. 

   Αυτά ήταν ενδεικτικά κάποια από τα πράγματα που συνθέτουν το ελληνικό Πάσχα. Και του χρόνου χειρότερα!

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Για σένα, για μένα

   Ναι, πάλι για σένα θα πω. Για σένα που τώρα, ευτυχώς ή δυστυχώς, ξέρεις πολύ καλά ποια είσαι. Νιώθω περίεργα αλλά κυρίως άσχημα. Δεν θα αναλύσω το γιατί, είναι κατανοητό. Ωστόσο για άλλη μια φορά θέλω να μιλήσω σε ένα άψυχο πράγμα μήπως και με καταλάβει άνθρωπος. 
   Τα πράγματα είναι απλά, τουλάχιστον στο θεωρητικό κομμάτι τους. Αν το δεις πρακτικά, είναι άστα να πάνε. Θεωρητικά ΟΜΩΣ είναι καλύτερα για πολλούς λόγους. Αρχικά γιατί δεν φανταζόμουν ότι θα έκανα κάτι ανάλογο και κυρίως ότι θα έλεγα πράγματα που δεν έβγαιναν καν από το μυαλό μου. Και τι σε νοιάζει εσένα ε; Τιποτα. 
   Δεν ξέρω αν μας χωρίζει κάτι, σίγουρα όμως δεν μπορείς να με καταλάβεις. Να καταλάβεις ότι ΟΛΑ αυτά που γράφω τα εννοώ και δεν ξύπνησα κάπως. Από κει και πέρα το πως τα εκτιμάς είναι άλλο θέμα. Δεν είσαι χαζή, δεν τυχαίνει όμως να νιώθουμε τα ίδια πράγματα και αυτό είναι αρκετό για να μιλάω χωρίς λόγο. Δεν με νοιάζει και τόσο, παρ' όλα αυτά επειδή είμαι εντάξει με εμένα, εμένα που εμπιστεύεσαι και άλλα πολλά. Ούτε πρόκειται απλά να τα παρατήσω, τουλάχιστον όχι πνευματικά. Αν δεν σου αρκεί, τι να πω.
   Σημασία έχει να ξέρεις τι νιώθω και ας κάνεις ό,τι καταλαβαίνεις πια. Ούτε ξερω τι θέλω πια, έκανα ένα βήμα που με έφερε πιο κοντά σε μία άσχημη πραγματικότητα που όταν ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ δεν βλέπεις. ΕΙΣΑΙ πολλά για μένα αλλά δεν έχει πια τόση σημασία. Αχ και να ξερες...


Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

Top ten εξυπνάδας


   Όταν λέω εξυπνάδα, εννοώ την εξυπνάδα αυτών που μας έχουν κυβερνήσει κατά καιρούς αλλά και αυτών που ανέχονταν την κατάσταση αυτή καθώς ήταν απίστευτα βολεμένοι σε μία κατάσταση που άρχισε ΚΑΙ ΚΑΛΑ να βρωμάει και να ζέχνει το 2010 που αποφάσισε το ΠΑ.ΣΟ.Κ να μας κυβερνήσει αναβαθμίσει. Μπορεί αυτό που διαβάζεις να μη βγάζει άκρη, αλλά θα καταλάβεις αμέσως.
  Αναφέρομαι σε μία λίστα κάποιων εκ των εξοργιστικότερων επιδομάτων που πανηλίθια μυαλά σκέφτηκαν να τάξουν στους εργαζόμενους αντί για αυξήσεις και που επίσης πανηλίθιοι συνδικαλιστές συμφώνησαν να παίρνουν μέχρι την επόμενη φορά που έκαναν απεργία. (Η σειρά είναι παρμένη από τη lifo: http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/24123)

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΟΤΙ ΖΕΙΣ ΣΕ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙ, ΚΟΙΤΑ ΠΙΟ ΚΑΤΩ:
(Εσύ κυρα Κούλα που παίρνεις 300 ευρώ σύνταξη πάρε χαπάκι πρώτα.)


10) Επίδομα Φαξ (ΔΕΗ)
Σου λέει κάποιος: τράβα σε ένα βιβλιοπωλείο να στείλεις ένα φαξ και επειδή ζεις στην Ελλάδα του λες: πας καλα; Έτσι σκέφτηκαν και οι ανεύθυνοι υπεύθυνοι κάποιου Υπουργείου που έδωσαν επίδομα φαξ (ναι, καλά ακούς) στους υπαλλήλους της ΔΕΗ. Τι πιο λογικό; Επίδομα τηλεφώνου, αιρ κοντίσιον, δορυφορικής, σαλονοτραπεζαρίας και γενικότερα ο,τιδήποτε ηλεκτρικού και επίπλου κυκλοφορεί σε ένα συνηθισμένο σπίτι.

9) Επίδομα παραλαβής - παράδοσης λεωφορείων.
Είναι πολύ απλό και αυτό. Όπως ο κρεοπώλης παίρνει επίδομα παραλαβής - παράδοσης σπαλομπριζόλας έτσι κάνει και ο οδηγός λεωφορείου. Είναι δυνατόν να κάνει αυτή τη δύσκολη δουλειά αμισθί; Αφού δεν μπορεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να του το πάει αυτοπροσώπως στο σπίτι του, πρέπει ο άμοιρος να τρέχει μέχρι το αμαξοστάσιο; ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ. 

8) Επίδομα προπέλας (Λιμενικό)
Το επίδομα αυτό δεν αναφέρεται στο 2010, αλλά ξέμεινε από το 1821 από όταν η Μαντώ Μαυρογένους γύριζε τις αυτοσχέδιες προπέλες των ατμόπλοιων. Τώρα γιατί δίνεται ή δινόταν ακόμα, ούτε ο Τσακ Νόρις δεν το ξέρει. Απλώς κάπως θα πρέπει να φάμε και άλλα λεφτά. 

7) Επίδομα κεραίας (ΗΣΑΠ)
Εδώ το πράγμα γίνεται απλό και κατανοητό. Μία φορά στις εκατό βάρδιες που θα πέσει η κεραία από τα σύρματα πρέπει ο οδηγός να πληρωθεί. Σκέψου πόσες κινήσεις πρέπει να κάνει να ανέβει στη σκαλίτσα σαν την Ντόρα τη μικρή εξερευνήτρια και να ρωτήσει το κοινό: ''πού είναι η κεραία;''. Άρα επαγωγικά προκύπτει το συμπέρασμα ότι θα έπρεπε να το παίρνουν και με το παραπάνω!

6) Επίδομα προθέρμανσης αυτοκινήτου (ΟΤΕ)
Σκέψου το εξής. Βάζεις το κλειδί στην πόρτα του αυτοκινήτου, το ξεκλειδώνεις. Μπαίνεις μέσα, ελέγχεις αν η πετσέτα εφάπτεται του καθίσματος. Αν ναι, και αφου τσεκάρεις το αρωματάκι αν μυρίζει κάθεσαι προσεκτικά. ΤΩΡΑ είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις την οδήγηση. Παίρνεις το κλειδάκι, το βάζεις στη μίζα αφού δεις ότι δεν του λείπει κανένα δοντάκι και το στρίβεις υπό γωνία 37,96 μοιρών. Και περιμένεις και ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ δευτερόλεπτο να ζεσταθεί επειδή ζεις στην εποχή του ντεσεβο. ΑΡΑ ΠΛΗΡΩΝΕΣΑΙ, απλά τα πράγματα.

5) Επίδομα διεκπεραίωσης υποθέσεων (Υπ. Δικαιοσύνης)
Πρόσεξε. Για ποιο λόγο παίζει να σε έχουν προσλάβει στο Υπουργείο Δικαιοσύνης; Για να φτιάχνεις αστρολογικούς χάρτες ΟΧΙ, για να βγάζεις πασιέντζες ΟΧΙ αλλά όλα γίνονται στην Ελλάδα. Προφανώς για να διεκπεραιώνεις υποθέσεις όταν πρέπει. Αρα εκτός του βασικού μισθού που σου τον δίνουν για να σε πληρώσουν για αυτό που κάνεις, ΠΡΕΠΕΙ να εφευρεθεί και ένα επίδομα για το αυτονόητο. Η καθαρίστρια επίδομα καθαριότητας, ο υδραυλικός επίδομα ξεβουλώματος μπιντέ, η δασκάλα επίδομα διδασκαλίας.

4) Επίδομα πλυσίματος χεριών (ΟΣΕ)
Είναι αυτό που σου λέει η μάνα σου: ''μόλις γυρίσουμε σπίτι θα πλύνεις τα χέρια σου για να φας αλλιώς δεν έχει παγωτό ΠΟΥΛΑΚΙ ΜΟΥ. Συνεννοηθήκαμε;;;'' Έτσι λοιπόν και στον ΟΣΕ σου λέει: Η Λίτσα Πατέρα το είπε καθαρά, σε 20 χρόνια θα έρθει επιδημία νέας γρίπης και πρέπει να ετοιμαστούμε! Άρα αντί για καραμελίτσα σε κάθε υπαλληλούλη θα δίνουμε ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΥΛΙΝΑΚΙ. Έτσι τον φλομώνεις στα φούμαρα ότι και καλά τον νοιάζεσαι ως συνδικαλιστής που δέχεσαι αυτή τη γελοιότητα την ίδια και ταυτόχρονα τον αφήνεις να εξακολουθεί να εργάζεται σαν ζώο.

3) Μεταφοράς φακέλου (Δημόσιο)
Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται. Πόσες φορές έχεις ακούσει ότι για να εξυπηρετηθείς σε μία υπηρεσία πρέπει να κάνεις το γύρο των πρωτοΚΩΛΩΝ ανά τους ορόφους για να μαζέψεις ένα κάρο υπογραφές, πράγμα το οποίο σε κάποιες άλλες υπανάπτυκτες χώρες γίνεται ηλεκτρονικά; Σου λέει μετά ο έξυπνος που το πρότεινε αυτό: τόσους φακέλους που ανεβοκατεβαίνουν δεν τους μεταφέρει κάποιος; Η Μαρία τους δίνει στον Κώστα, αυτός στον Πέτρο κλπ. Αρα και αυτός πρέπει να πληρωθεί όπως του αξίζει.
2) Επίδομα έγκαιρης προσέλευσης (ΕΘΕΛ)
Είναι κάτι σαν το ''προσήλθε'' που βάζουμε στο σχολείο όταν κάποιος έρθει ενώ έχει ήδη πάρει απουσία. Σου λέει: το κορόιδο ήρθε στην ώρα του, οι άλλοι έχουν χτυπήσει κάρτα στο διπλανό everest άρα για να μην μου ξεσηκωθεί, ας πάρει και αυτός ένα επίδομα για το αυτονόητο. Μην σε παραξενεύει που η μάνα σου στην εταιρεία που δουλεύει δεν το παίρνει, εκεί ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΧΑΖΟΙ που δεν εκεμεταλλέυονται αυτές τις θεόσταλτες ευκαιρίες για σπατάλη δημοσίου χρήματος.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ (Αφιερώνω εξαιρετικά στον Κο Πάγκαλο λόγω θέματος με το φαγητό...)

1) Ετήσιο επίδομα χρήσης κυλικείου (Όμιλος Ελληνικών Πετρελαίων)
Καλά εδώ πρόκειται για το αποκορύφωμα της πνευματικής κενότητας. Η μάσα της μάσας τη μάσα την μάσα ω μάσα. Είναι απλό. Όπως πήρα εγώ σήμερα από το κυλικείο ένα milko έτσι ως παιδί ζηλεύει και ο υπάλληλος των Eλληνικων Πετρελαίων και θέλει και αυτός γλυφιτζούρι πάπρικα. Άρα του δίνεις επίδομα μην τον πιάσει το παράπονο: ''Γιατί ο Γιαννάκης μαμά και όχι εγώ;;'' Έτσι θα μπορεί ανενόχλητος να παίρνει σάντουιτς με μορταδέλα, καφέδες, τσίπς και ότι του μυρίσει γιατί ως έγκυος ΚΑΙ επίδομα εγκυμοσύνης παίρνει!

Συμπέρασμα: Αν έχεις σκεφτεί κάποιο ανόητο-ηλίθιο-άκρως περιττό επίδομα και θες να συνεισφέρεις στη διόγκωση των κρατικών εξόδων τώρα που ΞΑΝΑέρχεται η τρόικα, στείλε μήνυμα στο twitter του  Πρωθυπουργού  http://twitter.com/#!/PrimeministerGR που θα σου απαντήσει σίγουρα γιατί όλη μέρα μπροστά σε έναν mac είναι και ΑΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ!!!

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Λίγη ανθρωπιά.

   Αποφάσισα να γράψω αυτή την ανάρτηση, ύστερα από κάτι που είδα την Πρωταπριλιά και που ΜΑΚΑΡΙ να ήταν ψέμα...

   Μεσημέρι 1/04 λοιπόν και βρίσκομαι σε μία από τις ,γνωστές από άλλη ανάρτησή μου, στάσεις του τρόλεϋ. Βλέπω ένα ζευγάρι να σαλιαρίζει (σε άλλη ανάρτηση θα αναφερθώ σε αυτή τη συνήθεια σε δημόσιους χώρους) και πλησιάζω. Παρατηρώ ότι οι δύο αυτοί άνθρωποι, ένας άντρας και μια κοπέλα, είναι ρακένδυτοι και σε μια κατάσταση εξαθλίωσης. Άπλυτοι, πεινασμένοι προφανώς αλλά όλως παραδόξως τους είχε μείνει το συναίσθημα. Αντιλαμβάνομαι ότι είναι χρήστες ουσιών και ομολογώ ότι ΔΕΝ φέρομαι όπως πρέπει. Γελάω για κάποιο λόγο, σίγουρα ΟΜΩΣ όχι για το ότι οι άνθρωποι αυτοί κάνουν χρήση ουσιών. 

   Περιμένοντας το τρόλεϋ, βλέπω το αγόρι να σπάει ένα σπυρί (ή πολλά) στο πρόσωπο της κοπέλας. Όπως είναι αντιληπτό, αυτή του η πράξη σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να διέπεται από συνθήκες υγιεινής και τότε σκέφτομαι κάτι.

ΑΡΑΓΕ, ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ;

   Ξέρω, για να το απαντήσεις δεν θα χρειαστεί να τετραγωνίσεις τον κύκλο. Είναι προφανές πως όχι. Και όταν το συνειδητοποιώ αυτό, μένω. Και αυτό επειδή πέρα από το φαγητό, το κρεβάτι και τα καθαρά ρούχα που ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται, δεν απολαμβάνουν ΚΑΝΕΝΟΣ είδους περίθαλψης μέχρι να αναγκαστούν να πάνε σε κάποιο ΟΚΑΝΑ κλπ. Αν το σκεφτείς καλύτερα είναι εξοργιστικό να σκέφτεσαι ότι ενώ εσύ έχεις πολλά, άλλοι δεν έχουν τίποτα ενώ θα έπρεπε η πολιτεία να μεριμνεί ως ένα βαθμό. Σίγουρα και οι (συν;)άνθρωποι δεν δίνουν μία χείρα βοηθείας, απαραίτητη προϋπόθεση για να οραματιστεί κανείς ένα κόσμο χωρίς τόσο εκτεταμένο το φαινόμενο της φτώχειας.

   Το λέω για σένα και για μένα, που έχουμε προσπεράσει εκατοντάδες ανθρώπους στο δρόμο, στο μετρό κλπ που έχουν κάνει την επετεία, καθημερινότητα για αυτούς. Θα μου πεις, πού ξέρεις ότι αυτούς δεν τους εκμεταλλεύεται κανένας ευυπόληπτος που κυκλοφορεί με το Cayenne από το σπίτι στο περίπτερο; ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ, για αυτό και τις περισσότερες φορές δεν δίνω. Είναι λυπηρό όμως, η πλειονότητα των ανθρώπων να έχει αποκτήσει ανοσία μπροστά στην εικόνα ενός ''ξεχασμένου'' ανθρώπου που κοιμάται στο παγκάκι, ενώ δίπλα του περνά η 50χρονη με τη λεοπάρ γούνα και ο 18αρης με το iphone 4. 

   Δεν κατηγορώ κανέναν, απλώς με παραξενεύει. Και για να γυρίσω στο ζουμί. Αυτοί οι άνθρωποι που δεν είναι ψίχουλα σε μια λεωφόρο για να τα αγνοείς, δεν έχουν ΚΑΜΙΑ επαφή με αυτό που λέγεται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη εδώ και χρόνια. Παρεμπιπτόντως, τεράστιες είναι για μένα οι ευθύνες όλων όσων πέρασαν από το Υπουργείο ΥΓΕΙΑΣ εδώ και χρόνια, που τώρα ΘΕΛΕΙ να λέγεται και ''ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ''. Κοινωνικής αναλγησίας να το δεχθώ. Έχει να επιδείξει έργα επ' αυτού.

   Αυτό όμως για μένα φανερώνει το πόσο! υπανάπτυκτο είναι ένα κράτος. Ήταν, είναι και ελπίζω να μην είναι επειδή επιλέγει για χρόνια συνειδητά να θάβει το πρόβλημα και αντί αυτού να διοργανώνει δεξιώσεις στο Προεδρικό Μέγαρο, για να μπορέσει η κάθε ξιπασμένη νεόπλουτη να αναδείξει στη μαρμάρινη σκάλα το νέο της σούπερουάου τσαντάκι των 5.000 ευρώ... 

(Και μέσα σε αυτούς που αναφέρω, ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ)