Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Περί (α)δικάιου αίσθημα

   Τον τελευταίο καιρό έχω συμπεράνει κάτι, το οποίο λίγο πολύ το έχω πει σε μερικούς φίλους και γνωστούς. ΟΛΟ αυτό το μπάχαλο στο οποίο ζω και καταναλώνω μέρος από τη ζωή μου, σαφέστατα ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΞΙΖΕΙ. Μισό να στο εξηγήσω. Αρχικά, ως 17χρονος πρέπει να συνηθίσω να ζω με τα βάσανα 30άρη καθώς σκέφτομαι ότι σε ένα χρόνο ενηλικιώνομαι και θα πρέπει κάπως και εγώ να δρομολογήσω τη ζωή μου. Επιπλέον, ποτέ έως τώρα δεν μου ζητήθηκε η γνώμη μου μέσω ψήφου σε εκλογές ή σε κάποια άλλη δημοκρατική διαδικασία. Συνεπώς δεν φταίω για την κρίση τους, για το ότι πρέπει πριν βγω να σκεφτώ πόσα λεφτά θα ζητήσω από τους γονείς μου για να μην τους επιβαρύνω, για το ότι δεν έχουν όλοι οι φίλοι μου λεφτά να πηγαίνουμε από δω και από κει όπως συνηθίζεται. 
   Επεκτείνοντας λίγο αυτό το συλλογισμό, λέω απερίφραστα ότι η πλειονότητα των όσων καταστάσεων απαράμιλλου κάλλους με προσβάλει ως άτομο. Μπορεί να ακούγεται βαρύ αλλά σκέψου το εξής. Ζούμε σε μια χώρα δημοκρατούμενη, στην οποία με πρόσχημα ότι το μπουρδέλο η Κυβέρνηση είναι εκλεγμένη από το λαό, λαμβάνονται μακράν οι πιο βάρβαρες, ανερμάτιστες, αντιλαϊκές, προκλητικές πολιτικές αποφάσεις των τελευταίων δεκαετιών. Άτομα υποτίθεται καταρτισμένα με πλήθος πτυχίων οικονομικών, νομικής και άλλων σχολών εισηγούνται και αποδέχονται προτάσεις για τον πολιτικό σχεδιασμό της χώρας που δεν θα το έκαναν ούτε απόφοιτοι λυκείου ή γυμνασίου. Πληρώνουμε δηλαδή άτομα ανεύθυνα, επικίνδυνα για το εθνικό συμφέρον που αδιαφορούν παντελώς για τη γνώμη του ίδιου του λαού και ζουν παρασιτικά εις βάρος εκατομμυρίων άλλων σε ένα συννεφάκι μαλακίας αισιοδοξίας, χαράς και υποσχεσιολογίας.
   Όχι ρε φίλε, δεν γουστάρω να βλέπω έναν ανεπαρκή Πρωθυπουργό να βγαίνει και να μου λέει ότι δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος στον αγώνα για να με σώσει. Αρχικά δεν του ζήτησα να με σώσει έτσι αλλά ούτε καν να με σώσει. Όταν τον ψήφιζαν οι απανταχού ανεγκέφαλοι Ελληνες θεωρούσαν πως όλα βαίνουν καλώς και θα έρθει να μας αναβαθμίσει με τα λεφτά που είχε βρει, τα οποία μετά εξαφανίστηκαν. ΆΣΕ που φοράει αυτή τη σπαστική μάσκα του αθώου-ηλίθιου-καλούλη-άμοιρου ανθρώπου που όλοι φταίνε εκτός από αυτόν για την κρίση που ζούμε. Και ναι, ΧΕΣΤΗΚΑ για τον αγώνα που δίνει η Κυβέρνηση των ηλιθίων, γιατί αντί να παλεύει να βγει από τα σκατά, βάζει και αυτή καινούρια καθημερινά. ΑΡΑ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΙ. 
   Και πώς να υπολογίζει κανείς το πολιτικό κόστος αφού δεν πρόκειται να ξαναεκλεγεί ποτέ; Ο Γιώργος και οι λοιποί τιποτένιοι βασανιστές μας δεν θα δουν κάλπη ούτε όταν πεθάνει ο Μητσοτάκης, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα αλλάξουμε μυαλό. Και πρέπει να αλλάξουμε γιατί καθημερινά μας βιάζουν σε όλα τα επίπεδα, πνευματικά, ηθικά, οικονομικά, πολιτιστικά. Προσβάλλουν το περί δικαίου αίσθημα, μας βλέπουν μόνο ως αριθμούς σε μελέτες για είσπραξη νέων εσόδων και δεν παράγουν ΚΑΝΕΝΑ έργο. Δεν λυπάμαι κανέναν που δεν λυπάται εμένα. Η ζωή μας σε όλα τα επίπεδα υποβαθμίζεται μέρα με τη μέρα, οι νέοι όπως εγώ δεν έχουν να ελπίζουν σε τίποτα εκτός από τον εαυτό τους και το σύμπαν γύρω μας παρακμάζει με απόλυτη επιτυχία. 
   Οκ, πάλι θα μου πεις τα έχουμε διαπιστώσει όλα αυτά. ΈΠΡΕΠΕ όμως να τα πω να ξεθυμάνω. Σίγουρα όμως το παιχνίδι παίζεται μετά από δω. Η αντίδραση εκ μέρους μας μόνο συλλογική και ώριμη μπορεί να είναι. ΌΧΙ αναρχικές κορώνες σωτηρίας, ΟΧΙ αριστερές προϊστορικές αντιλήψεις, ΟΧΙ άλλες σοσιαλιστικές μπούρδες, ΟΧΙ άλλες ακροδεξιές ανοησίες, ΟΧΙ άλλες δεξιές απόψεις. Τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που εκφράζονται σήμερα. Η λύση για μένα είναι το Κοινοβούλιο για το οποίο αποφασίζει ο λαός με εκπροσώπους πραγματικά υπεύθυνους και σοβαρούς. Βέβαια σε συνδυασμό με αμείληκτη κριτική σε τακτά διαστήματα από το λαό, όχι από τον καναπέ και χαλαρά, ούτε από το Mega (που παρεμπιπτόντως δείχνει ότι αποπασοκίζεται) και γενικά από κανέναν εκπρόσωπο του λαού. Οι ''αγανακτισμένοι'' σε όλες τις πλατείες της χώρας δείχνουν ότι αν θες, μπορείς να κάνεις τη διαφορά με οργάνωση, σοβαρότητα και έλλειψη βίας. Το μέλλον προμηνύεται αβέβαιο, αλλά σημασία έχει ο αγώνας για την αντιστροφή της κατάστασης και όχι το αποτέλεσμα...


Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Μπάχαλο...

   Μπάχαλο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η κατάσταση του κέντρου της Αθήνας. Εφορμώ σαφώς από τα πρόσφατα γεγονότα, τη δολοφονία δηλαδή του 44χρονου που δολοφονήθηκε εν ψυχρω από 3 δράστες που πιθανολογείται πως ήταν αλλοδαποί την ώρα που θα πήγαινε τη γυναίκα του να γεννήσει στο μαιευτήριο. Φυσικά δεν ήταν μόνο αυτό που συνέβη. Όπως δυστυχώς αναμενόταν, κάποιοι για ακόμη μια φορά φρόντισαν να καπηλευτούν αυτό το θλιβερό γεγονός για να δείξουν ποιοι πραγματικά είναι. 
   Ας τα πάρουμε όμως από την σρχή. Ο άνδρας αυτός έπεσε θύμα επίθεσης επειδή κρατούσε στο χέρι του μια βιντεοκάμερα. Αυτά μόνο σε κάτι τριτοκοσμικές χώρες συμβαίνουν και στη χώρα μας πλέον σε καθημερινή βάση. Και όχι μόνο βιντεοκάμερες, αλλά και σταυροί, κινητά, σκουλαρίκια, τσάντες και ό,τι μπορεί κανείς να έχει πάνω του είναι πλέον στόχος των ληστών. Όπως είναι φυσικό, ύστερα από αυτό οι δακρύβρεχτες δηλώσεις του στυλ ''Θα είσαι πάντα στην καρδιά μας'' διαδέχονταν η μία την άλλη. Αλλά δεν είναι αυτό το κακό, Το κακό είναι ότι προέρχονταν είτε από μεγαλοδημοσιογράφους και πολιτκάντηδες που έχουν 10 φουσκωτούς και όλο αυτό δεν πρόκειται ποτέ να το ζήσουν, είτε από απλούς καθημερινούς ανθρώπους που στεναχωρήθηκαν για τον οικογενειάρχη αλλά όχι για τον χρήστη ναρκωτικών που πέθανε-αργοπεθαίνει-θα πεθάνει έξω στην πλατεία Ομονοίας.
   Προσπερνάω αυτή την εκνευριστικά επιλεκτική λύπη και προχωράω. Την επόμενη μέρα, ανέλαβαν δράση για ακόμη μία φορά οι χρυσαυγίτες και οι λοιποί μουφταίνεολα-γαμωτοσυστημα-νακαούνοιμεταναστες και έδωσαν (κατά τη γνώμη τους) λύση στο όλο και μεγαλύτερο πρόβλημα του κέντρου της πόλης.  Και όπως όλοι φανταζόμαστε, άρχισαν να σπάνε στο ξύλο όποιον μετανάστη έβλεπαν στο δρόμο. ΕΔΩ ΣΤΟΠ. Δηλαδή αν ένας δημόσιος υπάλληλος σκοτώσει τη γυναίκα του, θα πάρουν στο κηνύγι όλους τους δημοσίους υπαλλήλους; ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ 800.000 . Συμπέρασμα; Μεγάλο λάθος αυτή η ανώριμη για μένα συμπεριφορά. Δεν μπορεί να στοχοποιείται μία ολόκληρη κοινωνική ομάδα για μεμονωμένες συμπεριφορές. Και εν πάσει περιπτώσει, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να επεμβαίνει με τρόπο δραστικό στην τιμωρία ενός ανθρώπου όταν ζει σε μια δημοκρατούμενη κοινωνία. Διότι και απάνθρωπο είναι και εκτός οποιασδήποτε λογικής του μέσου ανθρώπου. Δεν νομίζω οι μετανάστες αυτοί να τον σκότωσαν επειδή ήταν Έλληνας, αλλά για αυτό που κρατούσε. 
   Και εδώ έρχεται η ευθύνη ΟΛΩΝ. Κατ' εμέ είναι απαράδεκτο το ότι η κοινωνία ως σύνολο ανέχεται ΑΚΟΜΑ τέτοιες άνανδρες συμπεριφορές. Οι ευθύνες θα πρέπει να αναζητηθούν σε όσους αποφασίζουν για την αστυνόμευση και δεν φροντίζουν τα όσα θα έπρεπε. Άσε που είναι τελείως υποκριτικό να θεωρείς ότι οι μετανάστες φταίνε για όλο αυτό, όταν τη ΔΟΥΛΑΡΑ από τις Φιλιππίνες που έχεις σπίτι σου δεν την αποχωρίζεσαι ούτε στην τουαλέτα και ταυτόχρονα άλλοι ΕΛΛΗΝΑΡΕΣ νοικιάζουν διαμερίσματα σε παράνομους μετανάστες με 5 ευρώ το κεφάλι. Αυτά τα αντιφατικά γεγονότα είναι που διαιωνίζουν το όλο θέμα. Αν πείναγες και συ (όχι τώρα που σε έχουν ξεσκίσει στις περικοπές) και είχες να φας καμιά βδομάδα θα έκανες τα ίδια και χειρότερα ενεργώντας υπό το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. ΟΜΩΣ, είναι υποχρεωμένη η Αστυνομία να εντοπίσει τους δράστες για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του νόμου.
   Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα δείγματα εξευτελιστικού επιπέδου ζωής, την επόμενη μέρα στις ανάλογες πορείες διαμαρτυρίας, ένας (ξυλο)χρυσοχέρης ματατζής ξυλοφόρτωσε έναν πολίτη που βρισκόταν πεσμένος στο δρόμο, σαν ένας ΑΝΑΝΔΡΟΣ, ΓΕΛΟΙΟΣ και ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΣ τυπάκος που είναι. Γιατί αν δεν ήταν, θα είχε τα κότσια να αντιμετωπίσει τον διαδηλωτή  (όποιος και να ήταν αυτός) χωρίς ασπίδα και γκλοπ, σαν ΙΣΟΣ προς ΙΣΟ. Αυτά βέβαια συμβαίνουν ΟΤΑΝ εχεις πάνω σου ΤΣΙΠΑ και φοράς ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ. Και οπως πάντα, διατάχθηκε έρευνα για να χυθεί άπλετο φως την ώρα που θα μπαίνει το μαχαίρι στο κόκκαλο και σε αυτή την υπόθεση όταν την ίδια στιγμή ο πολίτης εκείνος βρίσκεται στην εντατική.
   ΕΝΤΑΞΕΙ, το μόνο σίγουρο είναι ότι όλη αυτή η κατάσταση έχει παρατραβήξει. Δεν ωφελεί ούτε να κρύβεις τους μετανάστες, ούτε να τους δέρνεις, ούτε να βγάζεις την αστυνομία στους δρόμους να κάνει νταντα τους διαδηλωτές. Βέβαια αν δεν υπάρχει συλλογική δράση και από το κράτος και από την κοινωνία, θα γινόμαστε μάρτυρες γεγονότων όπως αυτό (http://odromos.wordpress.com/2011/05/14/%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BF%CE%BA-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CF%84%CF%85%CF%80%CE%AC%CE%B5%CE%B9/) κατά το οποίο χρυσαυγίτης χτυπά ποδηλάτη επειδή είναι λίγο μελαμψός καθώς τον περνά για μετανάστη, ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. 

Συγχαρητήρια στον άνθρωπο και την απάνθρωπη συμπεριφορά του... 

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Μια ανησυχία μου.

   Αν και το είχα ακούσει, το είχα πάρει ξώφαλτσα μάλλον επειδή ήθελα να κανω πως δεν το άκουσα. Έφτανε μόνο η ύπαρξη του Facebook για να μου το υπενθυμίζει καθημερινώς. Και μιλάω για το  Athens Legalize Protestival 2011 - Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ Αθήνας. Στην επίσημη σελίδα του σημαντικότατου αυτού πολιτιστικού γεγονότος μέχρι αυτήν την ώρα που γραφεται αυτή η ανάρτηση 11.720 άτομα έχουν δηλώσει ότι θα παρευρεθούν εκεί. Αυτό που με λυπεί εκτός από πολλά άλλα, τα οποία θα αναφέρω στη συνέχεια, είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς λειτουργώντας υπό τη δύναμη της μάζας αγνοούν εντελώς ή μερικώς το σύνολο των διεκδικήσεων του φεστιβαλ αυτού. Συνεπώς γίνονται μέρος ενός εγχειρήματος το οποίο και προφανώς δεν τους εκπροσωπεί πλήρως.
   Κατ' αρχήν να δηλώσω κάτι. Είμαι εντελώς αντίθετος στην αποποινικοποίηση κάθε είδους ναρκωτικής ουσίας, δεν παει να είναι και τόσο αθώα όσο μια καραμέλα. Αν δεν επρόκειτο για ναρκωτικό, δεν θα είχε ποινικοποιηθεί η χρήση της. Γιατί δεν έχει ποινικοποιηθεί η χρήση της σοκολατας; Επειδή όπως είναι λογικό δεν έχει αποδειχθεί ακόμα κάποιο επιζήμιο αποτέλεσμά της στον οργανισμό. Επιπροσθέτως, το πλέον εξοργιστικό είναι ότι σχεδόν οι 7 στους 10 δεκαεφτάρηδες έχει δοκιμάσει μπάφο και το χρησιμοποιεί τακτικά. Οκ, ο κσθένας έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει αλλά δεν θεωρώ ότι με καμία λογική δεν θέτεις την υγεία σου σε κίνδυνο.
Και επειδή το έχω συζητήσει, εδώ ανακύπτει η θεραπευτική της χρήση σε καρκινοπαθείς και λοιπούς ασθενείς. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί κοντά 12.000 άτομα όλων των ηλικιών (νεαρά κυρίως) να έχουν καρκίνο και να πηγαίνουν εκεί επιζητώντας θεραπεία και ευτυχώς δηλαδή. Αποτελεί για μένα σαφώς αντικείμενο μελέτης, το γεγονός ότι τόσα πολλά άτομα καταφεύγουν στη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών εν γνώσει τους, θέλοντας να νιώσουν κάπως που δεν μπορούν με άλλο τρόπο. Τώρα θα μου πεις, το ίδιο δεν συμβαίνει και με το τσιγάρο; Η μόνη εξήγηση είναι αυτή του στυλ: ''Κάνω ό,τι θέλω με την υγεία μου''. Πραγματικά όμως, πόσο εγωιστικά παίζει να φέρεται ένας άνθρωπος στον εαυτό του, θέτοντάς τον συχνά σε κίνδυνο; Ναι, ξέρω. Δεν βλάπτει και πολύ (εδώ γελάνε). Είναι δυνατόν εν έτει 2011 να λέγονται όλα αυτά όταν υπάρχουν άτομα που κατά δήλωση ενός ατόμου εκ των 11.720 έχουν κάνει βούτυρο το μυαλό τους;
   Ασε και το άλλο. Στις πληροφορίες της εκδήλωσης αναφέρει ότι δεν διαφημίζεται η χρήση καμίας νόμιμης ή παράνομης ουσίας. Καλά, πρέπει να είσαι χάπατο για να το χάψεις αυτό. Είμαστε σοβαροί ή να εγκαταλείψω τη θεωρητική μιας και δεν καταλαβαίνω τα ελληνικά; Σε μία εκδήλωση για την αποποινικοποίηση της Κάναβης τι μπορεί να γίνεται; Ενημέρωση για την εξασθένηση της στιβάδας του όζοντος; Και παρακάτω αναφέρει: ''Αντίθετα γίνεται για να διεκδικήσουμε πιο δίκαιες και αποτελεσματικές πολιτικές για την μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις αντί για την ποινικοποίηση των χρηστών. Για να πληροφορήσουμε τον νέο κόσμο αδογμάτιστα για την επικινδυνότητα των ουσιών που καταναλώνουν και να αντιμετωπίσουμε την εξάρτηση από αυτές με βάση την τοξικότητά τους.'' Δηλαδή μετά από τη μαστούρα θα σου λένε: ''Κακό αυτό που έκανες στον οργανισμό σου; Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΗΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΠΕΔΟΥ από όσους ανεύθυνους έγραψαν αυτό το οποίο δυστυχώς είναι προσβάσιμο από 10χρονα που έχουν προφιλ.
   Θέλω να ελπίζω πως είναι μία παροδική μόδα αλλά δεν το βλέπω. Ανησυχητικό φαίνεται για μένα το κλίμα του ότι ενώ τόσα και τόσα διατυμπανίζονται σε ενημερώσεις για το αλκοόλ, το κάπνισμα και τα ναρκωτικά πολλοί συνομίληκοί μου θα πεθάνουν από κύρωση του ήπατος, καρκίνο των πνευμόνων και ότι άλλο. Ακούγεται κυνικό αλλά είναι η αλήθεια που οι περισσότεροι αγνοούν. Αυτό που υποτίθεται ότι αποτελεί διέξοδο σου από κάτι, είναι τελικά ένα ''σαράκι'' που σε κατατρώει. Όχι δεν είναι υπερβολικό αυτό, τουλάχιστον για μένα. 
   Ανησυχώ επίσης και για το ότι πρέπει να ζω σε άλλο πλανήτη. Όσα λέγαμε μικροί ότι δεν θα κάνουμε, είναι αυτά που κάνουμε πλέον χωρίς δεύτερη σκέψη. Είμαι βέβαιος πως στην 1η δημοτικού λέγαμε όλοι: ''Κοίτα εκεί, αυτός καπνίιιιιιζει!'' και τώρα αυτό θεωρείται μαγκιά, ιματζ, στυλάκι. Ναι, όποιος το άρχισε για το λόγο αυτό είναι αξιολύπητος και τελείως ανώριμος. Δεν είναι απαραίτητο οι γύρω μας να μας θαυμάζουν για κάτι ανούσιο και βλαβερό. Αυτός ο βλακώδης τρόπος συμπεριφοράς είναι ενδεικτικός της πραγματικής κατάστασης που βρίσκεται η γενιά μας. 
   Δεν το παίζω κάποιος και ούτε είμαι παράδειγμα προς μίμηση. Απλώς θέλω με τον τρόπο αυτό να αφυπνίσω αν γίνεται, έστω και έναν συνομίληκό μου.

Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Σε μια κοινωνία επίπλαστων απολάυσεων...

(Δυστυχώς θα συμβάλλω και εγώ στο να αυξηθούν τα views αυτού του κλιπ, αλλά οκ...)

   Σε αυτή την ανάρτηση λοιπόν θα γράψω κάτι διαφορετικό. Και δεν πρόκειται για λουλούδια, στεφάνια κλπ επειδή είναι πρωτομαγιά αλλά για κάτι που άκουσα και με προβληματισε...

   Στη διαπασών λοιπόν στο MTV ακούω με μεγάλη περιέργεια γιατί δεν το είχα ξαναακούσει το τραγούδι των Stan & NiVo με τίτλο: ''Αν μου 'φταναν τα λεφτά''. Οκ, άλλο ένα πιασάρικο τραγούδι στην εποχή της οικονομικής κρίσης όπως και το αλησμόνητο: ''Κομμένα πια τα δανεικά'' που το ακούει η Τρόικα και δεν ξεχνάει να περικόπτει. Έχει έναν εύκολο τίτλο για να απομνημονευθεί. Προφανώς ανάλογα εύπεπτοι είναι και οι στίχοι του, γεγονός που θα σχολιάσω στη συνέχεια. Όπως το βλέπεις λοιπόν, λες: καποια ευχή θα θέλουν να κάνουν τα παιδιά αν είχαν λεφτά, πράγμα απόλυτα θεμιτό.
   Και να σου τον, ένας πρωτοεμφανιζόμενος νεαρός, του οποίου το ταλέντο θα κρίνω μελλοντικά. Εχει το γνωστό πακέτο. Μούσκουλα για όλα τα λυσάρικα κοριτσάκια, διαμαντάκι στο αυτί, γυαλιά Carrera ίσα με τη βιτρίνα του Attica, κολλητό μπλουζάκι και συνδυασμός κινήσεων hip hop και λίγο δεν είμαι καλά, θέλω να πάω τουαλέτα. (Justin Bieber στυλ για 20αρηδες.) Εντάξει, λίγο που σε γλυκοκοιτάει, λίγο που ξέρει και χορό πολλοί θα κάτσουν να το ακούσουν όλο. Είναι και ο NiVo βέβαια ο οποίος ταλέντο πρέπει να έχει, Pavarotti δεν τον λες. 
   Και ξεκινά το μουσικό υπερθέαμα με μερικούς πολυδουλεμένους στο μυαλό στίχους που είναι συγκεκριμένοι και επαναλαμβάνονται. 

Μακάρι να είχα βρει το λόττο
Να αγάπαγε εμένα πρώτο
Να 'χα το κάστρο της καρδιάς της
Να πέταγα ψηλά

Αν μου φτάναν τα λεφτά
θα έκανα όλα αυτά
για να έρθει πιο κοντά σε μένα
Ρούχα και χρυσαφικά δεν τα 'χω όλα αυτα
Τι να κάνω για να 'ρθει σε μένα
 
   Ντάξει, εδώ γελάνε. Ο τύπος και καλά 20 χρονών παίζει Λόττο για να ρίξει τη γκόμενα και εκεί εντοπίζει την αιτία της χυλόπιτας που υποεννοείται. Επίσης θεωρεί ότι με τα κατάλληλα τζιτζιμπίτζουλα (χρυσαφικά κλπ) την έχει στο τσεπάκι, αλλά υστερεί ΜΟΝΟ εκεί. Να σε ενημερώσω φίλτατε ότι αν η κοπέλα δεν έχει ιδιαίτερη προτίμηση στις φουσκωμένες τσέπες (πράγμα πιθανό), δεν σε θέλει επειδή είσαι ένας φελός που επιδεικνύεις μπράτσο και κατά τα άλλα μαγκιά κλανιά. Δεν μπορεί να σε κυκλοφορήσει επειδή αν ανοίξεις το στόμα σου πετάς μπαρούφες. Ωστόσο, σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκεις, δεν ξερω.
   Ξέρεις ποιο είναι το θέμα όμως αγαπητέ/ή αναγνώστη/ρια; Ότι δυστυχώς εν έτει 2011 έχει σημασία το πόσο ματσό είναι κανείς στο να κάνει μια σχέση. Γιατί ρε φίλε; Δηλαδή παλιά που πηγαίνανε στα παρκάκια ήτανε χαζοί; Οκ, αν δεν έχεις 5 ευρώ δεν πίνεις καφέ στην Αθήνα τουλάχιστον, αλλά μην έχεις την ψευδαίσθηση ότι αν η γκόμενα είναι ματσό και συ φτωχαδάκι (και καλά. Βγάλε το iphone από την τσέπη) δεν δένει το σιρόπι. Αν η άλλη δεν θέλει έναν μαλάκα να την βγάζει έξω και να του τρώει τα λεφτά, μια χαρά θα τα πάτε. Τώρα βέβαια αν εσύ έχεις ένα κάρο συμπλέγματα κατωτερότητας για την κατάστασή σου, χλωμό.
   Το άσχημο είναι ότι αυτά τα τραγούδια είναι must και έτσι λανσάρονται και στα 14χρονα που σαν αποβλακωμένα βλέπουν MTV, είναι πιο χαμηλού περιεχομένου και από εκεί που είχαν εγκλωβιστεί οι μεταλλωρύχοι στη Χιλή. Λυπηθήτε μας δηλαδή με αυτό το σκουπιδαριό. Στίχοι στο πόδι, πρόχειρο videoclip, 2-3 μου**ρες που λέει και ο σχολιαστής κάτω από το video και έτοιμο το επόμενο τραγούδι που σε ένα χρόνο δεν θα ακούει ούτε η γιαγιά του Stan. Kαι έτσι υποτιμούν μετά κάποιοι την ελληνική μουσική όταν υπάρχουν καλλιτέχνες που σε εποχές χωρίς ίντερνετ και mp3 έκαναν πωλήσεις εκατομμυρίων, πράγμα που ποτέ βέβαια δεν θα ζήσει ο Stan και οι όμοιοί του...